Hervorming van de Britse Non-dom belastingregeling

Het Verenigd Koninkrijk staat bekend om zijn 'non-domiciled' (non-dom) belastingregeling, een systeem dat vermogende individuen in staat stelt om in het VK te wonen zonder belasting te betalen over hun buitenlandse inkomsten, tenzij deze naar het VK worden gebracht. Deze regeling is echter onderwerp van discussie en debat geweest, waarbij sommigen pleiten voor hervormingen die de fiscale rechtvaardigheid zouden vergroten.

De non-dom status heeft zijn wortels in de 18e eeuw en was oorspronkelijk bedoeld om Britse koloniale bestuurders en handelaren tegemoet te komen. Doorheen de jaren heeft het systeem zich echter ontwikkeld tot een aantrekkelijke optie voor de internationale elite die hierdoor een groot deel van hun wereldwijde inkomen vrij kunnen houden van Britse belasting. Deze situatie heeft geleid tot kritiek dat het regime onvoldoende bijdraagt aan de Britse schatkist, terwijl inwoners en ingezetenen volledige belasting betalen over hun wereldwijde inkomen.

Voorstanders van de regeling wijzen echter op de economische voordelen die het met zich meebrengt. Ze stellen dat de aanwezigheid van welgestelde non-doms investeringen, consumptie en werkgelegenheid genereert. Ook zou het bestaande non-dom beleid talent en kapitaal aantrekken, wat de Britse economie ten goede komt.

Desondanks blijft de vraag naar hervorming klinken. Voorstellen voor verandering omvatten onder meer het beperken van de periode waarin iemand van de non-dom status kan profiteren. Een suggestie is om de termijn te beperken tot bijvoorbeeld 15 jaar, wat al sinds april 2017 van toepassing is. Dit zou betekenen dat na deze periode personen volledige belastingplichtig worden in het VK, ongeacht waar hun inkomen vandaan komt.

Een ander voorstel is om een vorm van heffing in te voeren op gebruikers van de non-dom regeling. Dit zou inhouden dat er een jaarlijks vast bedrag wordt geheven, onafhankelijk van het feit of er gebruik wordt gemaakt van de remittance-basis. Zo’n heffing zou een soort basisbijdrage zijn aan de Britse economie, zonder dat er direct sprake is van een volledige belastingplicht.

Critici van het non-dom systeem stellen de ethische kwesties aan de orde die samenhangen met belastingontwijking. Zij beargumenteren dat de regeling oneerlijke concurrentie creëert en de belastinglast verschuift naar de minder vermogenden. Ook wijzen zij op mogelijke banden tussen het non-dom systeem en belastingparadijzen, die internationaal onder vuur liggen wegens het faciliteren van belastingontduiking.

In de context van toenemende globalisering en internationale samenwerking op het gebied van belastingheffing is de druk op het VK toegenomen om aanpassingen te doen aan het non-dom regime. Internationale initiatieven zoals de Common Reporting Standard (CRS) van de OESO en de automatische uitwisseling van informatie tussen belastingautoriteiten maken het steeds moeilijker om belastingverplichtingen te ontlopen.

Niettemin, de Britse regering moet een evenwicht vinden tussen het handhaven van een competitief financieel klimaat en het waarborgen van belastingrechtvaardigheid. Hervormingen in het non-dom systeem zullen waarschijnlijk stapsgewijs worden doorgevoerd, met zorgvuldige afweging van de belangen van alle betrokken partijen. Het blijft een delicate kwestie, waarbij zowel de behoeften van de Britse economie als de roep om fiscale rechtvaardigheid zorgvuldig moeten worden afgewogen.

De non-dom regeling in het Verenigd Koninkrijk heeft gedurende een lange periode gefungeerd als een magneet voor rijke individuen van over de hele wereld. De kern van het non-dom systeem laat mensen die 'niet gedomilicieerd' zijn in het Verenigd Koninkrijk, hun buitenlands inkomen en winsten buiten de Britse belastingheffing houden, op voorwaarde dat dit geld niet naar het VK wordt gebracht. Deze regeling wordt vaak gebruikt door rijke expats en mensen van internationale afkomst die naar het VK zijn verhuisd.

Voor welgestelden biedt de regeling belangrijke voordelen. Zo kan een non-dom in het VK leven, werken of investeren, terwijl veel van hun globale vermogen buiten het bereik van de HM Revenue & Customs (HMRC) blijft. De intentie achter deze regeling is niet alleen het aantrekken van welvaart, maar ook het bevorderen van een multiculturele samenleving door het toelaten van personen met een diverse achtergrond.

* Foto's ter illustratie, zie algemene voorwaarden.